Arsenik, Antimon ve Bizmut sülfür filizlerinden elde edilir. Filizler kavrularak elementler oksitleri haline getirilir. Sonra oksitler karbon ile indirgenir. Buhar fazında üç metal de tetramer (Me₄) halinde bulunur. Antimon ve arseniğin sarı renkli katı hallerinde de tetramerler vardır. Sarı renkli katılar kararlı değildir. Elementlerin kararlı hali gri renkli formlarıdır.

Bu elementlerin hepsi havada yanarlar ve trioksitleri oluştururlar. Halojenlerle birleşerek ikili bileşikler oluştururlar ve yükseltgen olmayan asitlerden etkilenmezler. Derişik nitrik asitle birleşerek As₂O₅, Sb₂O₅ ve Bi(NO₃)₃‘ü verirler.

Bizmut metal parlaklığı olan bir katıdır. Su gibi katılaştığında genleşen çok az sayıdaki maddelerden biridir. Bizmutun elektrik iletkenliği diğer metaller kadar yüksek değildir. Ayrıca metalik katıların aksine bizmut kristallerinde yöne bağımlılık vardır. Bu yönüyle bizmuta metal yerine yarımetal demek daha doğru olur.

Oksijen yerkabuğunun ağırlıkça % 46,6’sını meydana getirir. Oksijen, ağırlığının yaklaşık yarısını oluşturduğu yerkabuğunda, hidrojen, silisyum ve metal oksitleri halinde bulunur. Element halinde oksijen elde etmek için ise oksit kaynakları yerine atmosferden yararlanılır. Hacimce % 20,9’u oksijen olan havanın sıvılaştırıldıktan sonra fraksiyonlu destillasyonundan azot ile birlikte elde edilir.

Oksijenin sadece iki allotropu vardır; oksijen (=dioksijen, O₂) ve ozon (O₃). Oksijen, normal şartlarda renksiz, -180^oC civarında ise soluk mavi renklidir. Oksijen kuvvetli bir yükseltgen olmasına karşılık reaksiyonları yavaş ilerler. Çünkü reaksiyonlar için gereken enerji oldukça yüksektir. Oksijen molekülündeki çift bağın kırılması için gereken enerji 493,59 kj/mol gibi oldukça yüksek bir değerdedir.

Oksijenin diğer allotropu ozon, doğada; O₂ moleküllerinin ültraviyole ışınları absorblaması sonucunda meydana gelir. Yapay yöntemlerde; 3/2 O₂ –> O₃ reaksiyonu için gerekli enerji yüksek gerilim kaynaklarında elektrik enerjisi ile sağlanır. Ozon, kaynama sıcaklığı –112^oC olan mavi renkli bir gazdır. Enerji absorbisyonu ile oluştuğundan reaksiyon yatkınlığı yüksek patlayıcı bir gazdır. Ozon atmosferin yüksek katmanlarında bulunur, yaklaşık 25 km yükseklikte en yüksek konsantrasyona ulaşır.

Ozon tabakası güneş ışığındaki morötesi ışınları absorblayarak yeryüzüne zararlı ışınların gelmesini engeller. Ozon molekülleri, klor ve fluor içeren hidrokarbonların atmosferde oluşturduğu halojen radikalleri ve çiftlenmemiş elektronları bulunan azot oksidler tarafından harcanır, konsantrasyonu azalır. Doğanın üretme hızından daha büyük hızda harcanan ozonun azalması, yüksek enerjili zararlı ışınların yeryüzüne daha fazla miktarlarda gelmesine neden olur ve ekolojik denge üzerine olumsuz etkiler ortaya çıkar.