Radyoaktivite 1896 yılında Henry Becquerel tarafından bulunmuştur. K2UO2(SO4)2.2H2O kristalinin fotoğraf plağı üzerine karanlıkta etki etmesi, bu kristalden bazı ışımaların yayıldığı görüşünü ortaya çıkarmıştır.
Becquerel daha sonraları metalik uranyumun da uranyum bileşikleri gibi benzer ışımaları yaydığını ispatlar. Bu sıralarda; Sorbon üniversitesinden yeni mezun olan ve daha sonra Madam Curie adı ile ünlenen Maria Sklodowska adında Polonyalı genç fizikçi doktora konusu olarak uranyum bileşiklerinin radyoaktivite şiddetlerinin karşılaştırılmasını seçer. Yaptığı ölçümler sonucunda; Karnotit ve petchblende filizlerinde uranyumdan daha radyoaktif elementlerin bulunabileceğini iddia ederek karşı görüşlere rağmen çalışmalarını ısrarla sürdürür.
Polonya devletinin araştırmalarında kullanılmak üzere 1 ton petcblende filizi hediye etmesinden sonra Madam Curie ve Pierre Curie 1898 yılında atom numarası 84 olan ve uranyumdan 400 kat daha fazla radyoaktif yeni bir elementi keşfederler ve Polonyum adını verirler. 1 ton filizden 0.002 g polonyum elde edebilmişlerdir. Aynı yılda atom numarası 88 olan ve kimyasal özellikleri bakımından baryuma çok benzeyen radyumu keşfeden Curie’ler bu filizden RaBr2 bileşiği halinde ancak 0.2 g Ra elde edebilmişlerdir. Radyum, uranyumdan 3 milyon defa doz radyoaktif şiddete sahiptir.
Radyoaktif Aileler
Doğada mevcut radyoelementler belli bir sıraya göre bozunarak sonuçta kararlı elementlere dönüşür. Bilinen 3 doğal radyoaktif seri vardır.
Bu serilerde ara kademelerde oluşan her radyoelement serinin matematik kuralına uyar. Doğada bulunan kurşunun 206, 207 ve 208 sayılı kararlı izotopların karışımı olduğu göz önüne alınırsa bu elementin kökeninin Th ve U izotopları olduğu söylenebilir.
Üç doğal ailenin dışında bir de yapay olarak elde edilen Neptinyum serisi vardır.
-Neptinyum serisi Pu-244 den başlar ve Bi-209 kararlı izotopunda son bulur ve (4n+1) sistematiği geçerlidir.
Bu Yazı Hakkında Birşeyler Demek İstermisiniz?
